<>         "ผมว่าเด็กไม่ได้ขาดศิลปะหรอก แต่ผู้ใหญ่มากกว่าที่ขาดศิลปะ ที่ไปชอบวางองคาพยพของกลไกทางสังคมให้เป็นแบบนั้นแบบนี้ เช่น เร่งเรียน การคัดเลือก ดึงธรรมชาติในความเป็นเด็กให้ขาดหายไป เด็กส่วนหนึ่งจึงมีปัญหาด้านอารมณ์ แต่ไม่ใช่ปัญหาหลัก ซึ่งปัญหาอยู่ที่ระบบสังคมที่เร่ง และกดดันมากกว่า"          นักศิลปะบำบัด "อนุพันธ์ พฤกษ์พันธ์ขจี" หรือ "ครูมอส" ผู้คลุกคลีในแวดวงศิลปะมากกว่า 15 ปี และใช้ศิลปะบำบัดในเด็ก และผู้ใหญ่มากกว่า 7 ปี สะท้อนปัญหาเด็กกับศิลปะที่ถูกระบบต่างๆ ในสังคม ดึง และแย่งพื้นที่ความงามไปจากเด็ก โดยเฉพาะพ่อแม่ที่ไปตีกรอบงานศิลปะของลูกมากจนเกินไป จนลูกเข้าไม่ถึงศิลปะ          สิ่งที่เกิดขึ้นข้างต้น ทีมข่าว Life and Family เปิดประเด็นกับ "ครูมอส" ระหว่างงานประชุมวิชาการ "ศิลปะบำบัดในสถานะที่ไร้พรมแดน" จัดโดยโรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์ และสถาบันศิลปะบำบัดในแนวทางมนุษยปรัชญา เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา โดย "ครูมอส" ให้ทัศนะต่อว่า สังคมไทยสลับซับซ้อนจนเกิดปัญหามากขึ้น เนื่องจากโทรทัศน์ หรือเกม กำลังแย่งพื้นที่ของเด็กที่จะทำงานกับใจลงไป เมื่อเทียบกับเด็กสมัยก่อน ที่เวลาว่างส่วนใหญ่จะลงไปเล่น หรือสัมผัสกับธรรมชาติ เช่น ต้นไม้ ดิน ทราย ทำให้เด็กยุคใหม่ขาดโอกาสที่จะได้ทำงานกับใจ

        นอกจากนี้ เด็กไทยยังเติบโตท่ามกลางความกดดันของระบบแข่งขัน เมื่อเป็นเช่นนี้ เด็กจึงเกิดความเครียด และมีปัญหาด้านต่างๆ จนบางครั้งขาดสมดุลบางอย่างในร่างกายไป เพราะไม่มีกิจกรรมอื่นๆ ให้ทำนอกจากเรียนเป็นหลัก ตรงกันข้ามกับพ่อแม่บางคน ที่สอดแทรกกิจกรรมศิลปะให้กับลูก แต่บางครั้งยังไม่เข้าใจศิลปะเท่าที่ควร โดยเฉพาะนิสัยชอบวิจารณ์ผลงานลูก ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ

         "บางคนชอบไปตีกรอบลูก เช่น ทำไมไม่อ่านหนังสือ โดยไม่สนับสนุนให้ลูกลองเล่นกับศิลปะ แต่จริงๆ แล้ว ศิลปะเป็นงานที่ดี และเกิดผลกับเด็กได้จริง เพียงแค่นั่งพูดคุย และให้กำลังใจลูก เช่น "ไหน หนูวาดอะไรค่ะ ลองเล่าให้คุณแม่ฟังสิ" สิ่งเหล่านี้ ถือเป็นการสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวได้เป็นอย่างดี ซึ่งพ่อแม่ไม่ต้องไปตัดสินอะไรทั้งสิ้น หน้าที่ของพ่อแม่คือ สนับสนุน ส่งเสริม และให้กำลังใจเท่านั้น"

         กระนั้น คุณพ่อคุณแม่สามารถเห็นคุณค่าของศาสตร์ศิลปะได้ ด้วยการเปิดพื้นที่ให้ลูก นอกเหนือจากการดูโทรทัศน์ หรือเล่นเกมเพียงอย่างเดียว ซึ่งไม่จำเป็นต้องเรียนพิเศษกับครูศิลปะนอกบ้าน แต่ขอให้นำศิลปะมาเป็นกิจกรรมเสริมกับลูกในบ้านก็ได้ ซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับทุกคนในครอบครัวจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน

         "ศิลปะกับเด็กให้ความงอกงาม ยกระดับจิต และทำให้เด็กมีธรรมชาติของความเป็นเด็กมากขึ้น" คำ ทิ้งท้ายของครูมอสที่เห็นถึงความมหัศจรรย์ของศิลปะ เช่นเดียวกับศิลปะที่ช่วยให้เขาสมดุล โดยเฉพาะงานปั้นดิน งานที่ผสมผสานตั้งแต่ความคิด หัวใจ และการกระทำ เรียกได้ว่า เป็นงานที่ทุกระบบทำงานไปด้วยกัน ดังนั้นพ่อ แม่มีศิลปะในการใช้ชีวิต และเลี้ยงดูลูกได้ โดยส่งเสริม และยกระดับจิตข้างในของลูกด้วยศิลปะอย่างเข้าใจ ซึ่งไม่ควรมองว่าศิลปะคือตัวสินค้า หรือผลงาน แต่มันมากกว่านั้น นั่นคือจิตวิญญาณ